Vijf boeken die mijn denken vormden
Geen ranglijst maar vijf korte verhalen over boeken en de momenten waarop ik ze las.
The Hitchhiker's Guide to the Galaxy — Douglas Adams. Ik was zestien. Een boek dat me leerde dat absurditeit geen gebrek aan serieusleit is, maar de hoogste vorm ervan. Het antwoord op de ultieme vraag is 42. Dat is grappig tot je beseft dat het ook waar is: het antwoord is altijd willekeurig. De vraag is wat telt.
The Omnivore's Dilemma — Michael Pollan. Gelezen in een periode dat ik veel at en weinig nadacht over wát. Pollan volgt vier maaltijden van bron tot bord. De industriële maaltijd, de biologische, de lokale, de zelfgezochte. Het boek veranderde niet alleen hoe ik eet, maar hoe ik naar systemen kijk. Elke keten heeft een oorsprong die iemand liever verborgen houdt.
Lord of the Rings — Tolkien. Drie keer gelezen, elke keer een ander boek. De eerste keer was het avontuur. De tweede keer de taal. De derde keer de melancholie — het besef dat overwinning altijd verlies meebrengt.
No Country for Old Men — Cormac McCarthy. Een boek over het einde van begrijpelijkheid. Sheriff Bell probeert de wereld te snappen en faalt. Niet omdat hij dom is, maar omdat de wereld is veranderd voorbij zijn begripsvermogen. Ik denk er vaak aan als ik naar het nieuws kijk.
Acting in an Uncertain World — MIT Press. Een academisch boek over hoe je handelt als je niet alles weet. Relevant voor elke adviseur, elke ouder, elke mens die beslissingen moet nemen met onvolledige informatie. Spoiler: dat is iedereen.