Food Rules — drie lessen van Michael Pollan
Zeven woorden die een heel dieetboek overbodig maken.
Michael Pollan schreef Food Rules als tegengif voor de verwarring die de voedingsindustrie creëert. Elke paar jaar is er een nieuwe vijand — vet, koolhydraten, gluten, suiker — en een nieuw wondermiddel. Pollan snijdt daar doorheen met regels die een kind kan onthouden.
Les 1: Eat food. Niet "eetbare stoffen" maar écht voedsel. Als je overgrootmoeder het niet zou herkennen als eten, is het geen eten. Een Pringles-chips heeft 37 ingrediënten. Een aardappel heeft er één. Pollan noemt het onderscheid tussen food en food-like substances — en als je dat eenmaal ziet, kun je het niet meer ontzien.
Les 2: Not too much. De Fransen eten kaas, brood, wijn en boter — en zijn gezonder dan Amerikanen die al twintig jaar bezig zijn met low-fat. Het verschil? Portiegrootte. En: Fransen eten aan tafel, niet in de auto. Het verschil tussen een maaltijd en een vulling is niet het ingrediënt maar de context.
Les 3: Mostly plants. Niet uitsluitend. Mostly. Pollan is geen vegetariër en preekt dat ook niet. Maar de data zijn helder: hoe meer groenten en fruit op je bord, hoe beter je je voelt, hoe langer je leeft, hoe goedkoper je zorgkosten.
Drie lessen, zeven woorden. Eat food. Not too much. Mostly plants. Alles wat je moet weten over voeding past op een post-it. De rest is marketing.