Tech-aandelen en het verlangen naar toekomst

Wat zeggen onze beleggingskeuzes over ons?

Wanneer ik met ondernemers spreek over aandelen, verschijnen dezelfde fondsen: VOO, BRK.B, SCHD. Het eerste is een brede, technologiegerichte Amerikaanse index. Het tweede is Berkshire Hathaway, het imperium van Warren Buffett. Het derde richt zich op dividendgroei. Het patroon is veelzeggend. We beleggen niet louter rationeel, maar allereerst emotioneel.

VOO belichaamt geloof in Amerikaanse innovatie. We zien Nvidia, Microsoft, Alphabet en Apple, en denken: dit is de toekomst. Dat mag kloppen. Maar het is geen werkelijke analyse, het is geloof. Je hoeft niet eens te weten wat deze bedrijven werkelijk doen. Je hoeft slechts te geloven dat technologie de wereld zal transformeren.

Berkshire Hathaway vertegenwoordigt iets anders: voorzichtige discipline. Buffett koopt niet schoonheid, hij koopt ondergewaardeerde waarde. Hij zat jarenlang in contanten, wachtend op het moment waarop technologie te duur zou zijn. Dat moment is niet gekomen. Berkshire blijft het schip van Theseus voor voorzichtige Amerikanen, bestuurd door iemand die te wijs is om in trends te geloven.

SCHD daarentegen is de belofte aan jezelf dat je werkelijk geduld hebt. Dividenden, gestapelde rendementen, systematische herhaling. Het past bij een bepaald Nederlands idee van welvaart: niet jachtig, maar methodisch stapelen. Niet speculatief, maar beredeneerd.

Wat me opvalt is dat niemand zegt: ik koop VOO omdat ik de werkelijke waarde van deze bedrijven heb doorgerekend. Ze zeggen: ik koop VOO omdat technologie de toekomst is. Dat is geloof, vermomd als analyse. We zoeken toevlucht in getallen die we niet helemaal begrijpen, omdat getallen veilig aanvoelen. Ze voelen serieus. Ze voelen als controle.

De paradox van hedendaagse belegging is dat we meer informatie hebben dan ooit, en minder inzicht in wat we doen. Een fondsmanager met decennia ervaring kan niet beter voorspellen welke tech-aandeel over tien jaar dominant is dan jij. De illusie is dat omvang en herhaalde volume betekenen dat we sneller of slimmer zijn.

Wat me meer interesseert is de vraag waarom. Waarom beleggen ondernemers in deze drie specifieke opties? Omdat iedereen het doet. Omdat het veilig aanvoelt. Omdat het zegt: ik ben rationeel, ik ben voorzichtig, ik ben groeigeoriënteerd. Alles tegelijk. Het is het beleggingsequivalent van sushi eten. Het ziet eruit als keuze, voelt aan als gezond, maar is vooral uiting van een trend.

Ik beleg zelf ook in VOO. Niet omdat ik Nvidia beter begrijp dan een jaar geleden. Maar omdat ik toegeef dat ik het toch niet begreep, en liever eerlijk ben dat ik in een trend geloof dan te doen alsof ik geavanceerde analyse bedrijf.

Het eerlijke antwoord op "waarom VOO, BRK.B of SCHD?" is: omdat ik niet als cryptofanaat wil overkomen, en dit is het volgende best thing. We zijn allen, in meer of mindere mate, op zoek naar het gevoel dat we het begrijpen. Tech-aandelen geven ons dat gevoel. Hun werkelijke waarde ligt daar.

Bronnen:

Berkshire Hathaway, Annual Shareholder Letter (2024).
Vanguard, 'VOO Fact Sheet' (2024).
Schroders, 'SCHD—Dividend Aristocrats Fund Overview' (2024).