Tien trekken van leiders die ik herken in de praktijk
Leiderschap is geen titel. Het is een patroon van keuzes. Deze tien herken ik altijd terug.
Tien trekken van leiders die ik herken in de praktijk
Titels geven je macht. Leiderschap geven mensen je door hun volgen.
Ik heb veel leiders gezien. Sommige had een titel en geen volg. Sommige had geen titel en een heel land achter zich aan. Het verschil zit niet in wat formeel op het naamkaartje staat.
De eerste trek: ze stellen vragen waarvoor ze het antwoord niet weten. Niet als retorica. Echt niet weten. Ze zeggen: dit is het probleem, wat zie jij wat ik niet zie? Dit is niet zwakte. Dit is het tegenovergestelde van doen-alsof-we-het-weten.
De tweede: ze houden hun toespraken kort. Ze zeggen wat nodig is en stoppen. Ze begrijpen dat elk woord erna de eerste woorden afzwakt. Langdradige leiders geloven zelf niet in wat ze zeggen.
De derde: ze geven toe als ze het mis hadden. Niet als excuus, niet als "ik was nog aan het leren." Ze zeggen: dit was fout. Dit was een slechte keuze. Dit gaan we anders doen. Dan stopt het. Geen reputatiereparatie.
De vierde: ze doen eerst het moeilijkste. Ze lopen niet om problemen heen. Ze weten dat omheen lopen energie kost. Rechtstreeks door is sneller en eerlijker.
De vijfde: ze behandelen assistenten gelijk aan bestuursleden. Niet performatief. Echt. Een schone lijn tussen recht voor je raap en formeel gestructureerd. Ze begrijpen dat autoriteit niet uit afstand komt, maar uit duidelijkheid.
De zesde: ze herkennen talent voordat het zich manifesteert. Ze zien potentieel en zeggen het hardop. Ze geven mensen toestemming zichzelf ernstig te nemen.
De zevende: ze verdedigen hun mensen naar buiten en keuren ze naar binnen af. Niet het tegenovergestelde. Ze begrijpen dat loyaliteit tweerichtings is.
De achtste: zij houden hun woord als het duur is. Niet als het gratis is. Iedereen houdt hun woord als het gratis is. Leiders houden het ook als het kost.
De negende: ze weten wanneer ze moeten gaan. Ze blijven niet om hun naam te beschermen. Ze zeggen: dit heeft iemand anders nodig, niet ik. Dit is lastig.
De tiende: ze zijn niet bang van goede mensen om zich heen. Veel leiders vullen zich in met medioceriteit. Echte leiders zeggen: jij bent slimmer dan ik, kom mee. Dat vraagt geen insecuriteit, maar zekerheid.
Wat ik zie is dat geen van deze trekken met hardheid te maken hebben. Ze gaan allemaal over eerlijkheid, snelheid en vertrouwen. Over zelf minder plaats innemen zodat anderen groter kunnen zijn.
Bronnen: James Kouzes & Barry Posner, The Leadership Challenge: How to Make Extraordinary Things Happen in Organizations (Jossey-Bass, 2012).
Bron: Kouzes & Posner, The Leadership Challenge; observatie van leidersgedrag