Neurodivergentie

Als kracht, niet als diagnose.

Jonathan Mooney schrijft in Rethinking Normal over leven met dyslexie. Jarenlang voelde het als falen. Tot hij begreep dat dyslexie geen falen is. Het is een ander soort lezen, één die beter relaties, patronen en beweging kan waarnemen.

Veel ondernemers hebben ADHD. Veel innovators hebben autisme. Dit zijn geen toevalstreffers. Dit zijn menselijke variaties die sterker zijn in bepaalde dingen.

In het DIP-manuscript wordt dit duidelijk. Inclusieve productie ontwerpen betekent niet: iedereen krijgt dezelfde dingen op dezelfde manier. Het betekent: erkennen dat verschillende breintypen verschillende sterken hebben en die sterken mobiliseren.

Een ADHD-brein ziet patronen die anderen missen. Het springt tussen ideeën op manieren die anderen als chaotisch zien, maar die werkelijk innovatief kunnen zijn. Een autistisch brein ziet details die anderen overgaan. Het kan onwrikbare patronen leggen die systematiek vereisen.

Veel organisaties proberen deze breintypen aan hun structuur aan te passen. In plaats daarvan zouden ze hun structuur aan de breintypen moeten aanpassen.

Dit is niet inclusie voor aardigheid, maar inclusie omdat het werkelijk beter werkt. Een team van alleen neurotypische breintypen zal bepaalde soorten problemen nooit zien, terwijl een gemengd team meer kan zien.

Thiel zou zeggen: dit is waar je concurrentie verovert, door talenten aan te nemen die anderen afwijzen, niet ondanks hun verschilheid, maar juist vanwege hun verschilheid.

---

Bronnen:

• Mooney, Jonathan. Rethinking Normal: How Neurodiversity Is Changing How We Live and Work (HarperCollins, 2022).
• Eagleman, David. Livewired: The Inside Story of the Ever-Changing Brain (Pantheon Books, 2020).