Gezondheid is geen uitgave

Beschouw je gezondheid als kostenpost, dan verdwijnt het van je prioriteitenlijst.

Dit is het kernprobleem van ons denken over voeding en gezondheid. We zien het als kosten. Je geeft geld uit aan voeding. Je betaalt voor een sportschool. Je koopt vitamines. Dit voelt als geld weggeven, vooral wanneer je moe bent en wil ontsnappen.

Maar dit is boekhoudkundig fout. Het is geen investering, het is weigering om te investeren.

Reken het door. Een ziek jaar kost je. Niet alleen in geneesmiddelen (al zijn die duur), maar in uren waarin je niet kunt werken. In afzeggingen. In minder verdienen omdat je niet scherp bent. In relaties die lijden omdat je niet aanwezig bent. Dit zijn echte kosten.

Goed eten is niet duurder dan slecht eten als je weet waar je moet zoeken. Een kalkoen van de slager. Scharreleieren. Groente van boeren die rechtstreeks verkopen. Bouillon van botten die je gratis meekrijgt. Dit is niet elitair. Dit is zuinigheid.

Mijn vader begreep dit. Voeding was voor hem geen cosmetische keuze, geen leefstijlaccessoire. Het was medische preventie. Investeer nu twintig euro per maand meer in voeding, en je bespaart later duizenden in medische zorg.

Dat is niet hypothetisch. Het gebeurt. Statines kosten je geld, elke maand. Doktersbezoeken. Onderzoeken. Ziekenhuistijd. Verlies aan inkomsten. Een hartaanval kost veel meer dan een leven lang goed eten.

Dezelfde logica geldt voor beweging, slaap en stress. Dit zijn geen luxen. Dit zijn investeringen. De vraag is niet: kan ik me dit veroorloven? De vraag is: kan ik het me veroorloven dit niet te doen?

Veel werkgevers zien dit inmiddels. Ze betalen voor sportscholen, voedingsadviseurs, niet uit altruïsme maar omdat het rendeert in minder ziekteverzuim, minder personeelsverloop, meer productiviteit. De winst wordt zichtbaar zodra je het opschrijft.

Jezelf als onderneming zien is de kern. Je gezondheid is je kapitaal. Je lichaam is je gereedschap. Onderhoud is niet optioneel, het is noodzakelijk. Dit is geen puritanisme. Dit is economie.

Bronnen: Jaap Huibers, voedingsmedicijnpraktijk; Michael Pollan, In Defense of Food: An Eater's Manifesto (Penguin Press, 2008)